Onze Geschiedenis

 

“dromen en idealen voor een continent geteisterd door oorlog”

 

 

Ons ontstaan
 

De Europese Beweging (Internationaal) werd in 1948 opgericht door Europese pioniers zoals Churchill, Adenauer en de Gasperi. Politici en idealisten verzamelden zich op een congres in Den Haag met het ambitieuze doel Europa er terug bovenop te brengen. Dit historische congres was één van de initiatieven die werden genomen om oorlog en verdeeldheid voor eens en voor altijd uit ons continent te bannen en vrede, stabiliteit en samenwerking te verzekeren.

 

De Europese Beweging in België sinds 1949

 

De Belgische Raad van de Europese Beweging, opgericht in 1949 onder inspiratie van presidenten als Paul Henri Spaak en Jean Rey, is al jaren zeer succesvol. Een moeilijke financiële situatie en de verkiezing van het Europees Parlement door middel van algemene verkiezingen in 1979 (wat sommigen de ideale schakel tussen de Gemeenschap en haar burgers leken) brachten de Beweging echter ten val. Begin jaren '80 werd de vereniging ontbonden in een context waar de Europese gedachte reeds breed gedragen was en waar haar functie om de Belgische overheid en bevolking aan te moedigen een pro-Europese houding aan te nemen minder noodzakelijk was. Niettemin werd in 1992, na de Deense en Franse referenda over het Verdrag van Maastricht, de Europese Beweging in België nieuw leven ingeblazen door enkele persoonlijkheden zoals wijlen erevoorzitter Willy De Clercq, na de vaststelling van het bestaan ​​van een groeiende kloof tussen Europese integratie en publieke opinie.

 

Vandaag

 

Ook vandaag is het voor organisaties als de Europese Beweging niet gemakkelijk om financieel te overleven. Toch verkeert Europa in een crisis. Actuele gebeurtenissen getuigen van het verlangen van de bevolking naar meer democratie, transparantie en participatie. Tegelijkertijd, terwijl de EU worstelt om veel problemen het hoofd te bieden, stellen de 'eurosceptici' Europa voor als de oorzaak van al deze kwalen. Zoals de Deense en Franse referenda onze organisatie in 1992 alarmeerden, hebben de financiële crisis, de vluchtelingencrisis en de gevolgen van het Britse referendum om de EU te verlaten ('Brexit') een soortgelijk effect. In deze context lijken de acties en de filosofie van de Europese Beweging opnieuw relevant en absoluut noodzakelijk.