Forum citoyen sur l’UE – Le Forum en ligne

Please or Register to create posts and topics.

Rol van steden in economische en sociale ontwikkeling in Europa

Steden hebben als lokale overheid een belangrijke rol te spelen in de economische en sociale ontwikkeling in Europa; het is het bestuursniveau dat dichtst bij de burger staat en best zicht heeft op de noden van de burgers. De kennis en aanpak op lokaal niveau over dit thema kan belangrijke inzichten geven aan de Europese overheden.

(Virginie Verstraete)

U hebt gelijk. Steden hebben als lokale overheid een belangrijke rol te spelen in de economische en sociale ontwikkeling in Europa.

Maar praktisch is het volgens mij niet haalbaar om de steden rechtstreeks mee te laten spreken in Europa. (Zie naar de hoeveelheid steden en gemeenten men wel niet heeft in Europa)

Vandaar dat ik pleit voor een Europa met verschillende niveaus.

- Steden en gemeenten

- Provincies

- Regio’s

- Landen of (Lid-)staten

- Europa

Elk niveau heeft zijn rol te spelen.

Zie ook mijn voorstel over een Europese senaat. 

Het is onuitgesproken, maar wel evident, dat niet alleen het stedelijke, maar ook gegroepeerde landelijke gemeenten, een grotere rol wacht (dit in toepassing van het subsidiariteitsprincipe).   Onze aandacht mag zich niet beperken tot het laag-ste niveau (dat het dichtste bij de bevolking staat) en het hoogste niveau (Europa).   Alle niveaus zijn belangrijk zolang ze een meerwaarde betekenen voor de uitbouw van een efficiënte overheid.    Om met die problematiek om te gaan moet er uitdrukkelijk beroep worden gedaan op federalisme (uiteraard geen confederalisme).   Dat federalisme is een besturings-systeem dat toelaat om de onderlinge relaties tussen de verschillende beleidsniveaus te harmoniseren, te coördineren om uiteindelijk uit te monden in democratische en gelegitimeerde beslissingen.   Het federalisme dat hier bedoeld wordt is gestoeld op een post-nationale en toekomstgerichte visie op Europa.   De omvang van onze legitieme verwachtingen houdt in dat er moedige (maar daarom niet onrealistische) politieke opties open en bloot moeten worden kenbaar gemaakt aan onze bestuurders, besluitvormingselites en opinievormers.  Dat project moet een krachtig alternatief vormen tegen  alter-natieven, die blijven vasthangen in het verleden en onze kansen op onafhankelijkheid, behoud van onze waarden en onze welvaart onderuit halen.  Federalisme in Europa is onze overlevingskans.   De hervorming van de Europese instellingen zal een grote invloed uitoefenen op alle lagere bestuursniveaus in Europa.                                                 Robert Verschooten

Een Europese Senaat.    Het gaat hier om de gelijke verdeling van de wetgevende macht in Europa.   De Europese Raad behoudt nog steeds het laatste woord, door het behoud van de eenparigheid onder de 27-lidstaten, in alle aangelegenheden die te maken hebben met belangrijke politieke opties.    Bovendien strekt die macht zich uit tot de beslissingen over het dagelijkse bestuur.    Dat betekent dat Europa in een confederalistische sfeer blijft steken die de noodzakelijke vooruitgang afremt, in die mate zelfs dat de competitiviteit (economische en technologisch) er door in gevaar komt.   Een dergelijke Senaat voor Europa blijft de lidstaten vertegenwoordigen.   Deze vertegenwoordiging kan twee vormen aannemen: enerzijds met vertegenwoordigers aangeduid door de nationale regeringen (en dat is fout) of anderzijds door vertegenwoordigers worden verkozen door het volk (dat laatste is normaal).    Het voorbeeld van de VS kan ons hierbij inspireren.                                                                                                                                               Robert Verschooten

De senaat van de VS kan ons inderdaad inspireren. Alleen is dit op dit moment politiek niet haalbaar denk ik.

Als ik de problemen van Europa bekijk en analyseer, heeft Europa op dit moment een probleem  met zijn structuren.  Zestig jaar heeft de huidige structuur goed gewerkt omdat de landen in een eerste fase zich meer en meer naar elkaar toe moesten evolueren/groeien. Maar nu hebben we al een zekere band met elkaar en zijn het aantal leden gegroeid tot 27 (28?). Hierdoor werken de structuren eerder contra- productief. Kijk hoe tergend traag we de Eurocrisis hebben opgelost, kijk hoe men tergend traag de vluchtelingencrisis heeft opgelost. En eigenlijk heeft men het probleem niet opgelost. Men heeft Macedonië en Turkije wat geld gegeven om voor ons de problemen op te lossen.

Dus mijn conclusie is dat Europa op dit moment een reus is dat niet efficiënt werkt en zeer traag beslist of zelfs geen beslissingen kan nemen. Dat maakt ook dat het enthousiasme voor Europa al enkele jaren aan het dalen is (omdat men er niet meer in geloofd) en dat het gevaar dreigt dat Europa afstevent op een mislukking.

Door de structureren van Europa aan te passen zou men er terug een reus van kunnen maken die wel efficiënt  kan werken en wel snel de problemen die op ons afkomen kan aanpakken. Ik ben ervan overtuigd dat, als we die moed hebben, de populariteit voor Europa alleen maar zal stijgen.

Hoe we die aanpassingen moeten doen, is juist een punt dat hier moet bediscussieerd worden. Alle ideeën zijn welkom. Daarom behoren we juist tot het burgerconclaaf. Om met nieuwe verfrissende ideeën af te komen.

Ik kan me vinden in uw standpunten als u zegt dat we weg moeten van die eenparigheid onder de 27-lidstaten. En ik denk ook dat we de Europese raad op termijn moeten afschaffen. (Want dit is nu juist het confederalisme, een staatsvorm dat niet efficiënt werkt en gedoemd is om te mislukken op de langere termijn)

Maar om direct over te gaan op het Amerikaans systeem, is volgens mij een te grote stap. De nationale lidstaten hebben het nu al moeilijk om bevoegdheden af te staan aan het Europees niveau.

Daarom denk ik dat het belangrijk is om in stappen te werken.

Mijn voorstel is dan ook om in een eerste stap de creatie te doen van een Europese senaat die vertegenwoordigd wordt door afgevaardigden van de verschillende regeringen in Europa.

In plaats van dat de Europese raad om de 3 maanden samenkomt om te debatteren, komen leden van de nationale regeringen (naar gelang het onderwerp zullen dat trouwens andere mensen zijn) samen in een op te richten Europese senaat. Ik verwijs ook graag naar het Duitse systeem waar dit trouwens  ook gebeurd (de Bondsraad)

Het voordeel:

- problemen worden niet meer 1 maal per kwartaal behandeld maar frequenter. Dus we kunnen sneller op de bal spelen.

- De senatoren zien elkaar frequenter, dus krijgen ook meer feeling met andere lidstaten. Dus de solidariteit maar ook het aanvoelen van bepaalde gevoeligheden van lidstaten zal erdoor  verhogen.

- Er kan ook gemakkelijker op de verantwoordelijkheden van iedereen gewezen worden.

- We kunnen misschien tot betere oplossingen komen, i.p.v. altijd maar compromissen.

In een volgende fase denk ik dat we ook eens moeten durven nadenken om de vertegenwoordiging in deze senaat te laten gebeuren door de regio’s  i.p.v. de nationale lidstaten. Gewoon om zo’n situaties als met Catalonië te kunnen vermijden in de toekomst.

Door de globalisering hebben blijkbaar  meer mensen  nood aan kleinere entiteiten / gehelen. Bovendien ga je meer evenwicht creëren in Europa door die regionalisering, omdat alle regio’s ongeveer van dezelfde grote zullen zijn.

Maar dit hoeft voor mij zeker niet ten koste te gaan van de nationale lidstaten.  Naar mijn oordeel moeten de 3 niveaus (Europa, nationale lidstaten en de regio’s) behouden kunnen blijven en tot hun volle recht kunnen komen.

 

En inderdaad, op een langere termijn dan kan het voorbeeld van de VS ons misschien verder inspireren.

Participatieve budgetten zouden kunnen helpen om de meestverspreide noden van de mensen op te lossen als een deel van het stadsbudget hieraan wordt besteed, met burgers die voorstellen formuleren en erop stemmen.  En het stadspersoneel voert hiervan de topvoorstellen uit.  Het zou onze lokale democratie kunnen versterken.